Deze sneeuwschuif of sneeuwploeg werd vroeger gebruikt om de toegangswegen van het dorp sneeuwvrij te maken. Oorspronkelijk werd de schuif door een paard getrokken, later ging dit achter een trekker. De sneeuwploeg is tot 1960 gebruikt. Het gebruik ervan werd, zoals ook bij andere gemeenschappelijke werktuigen, beheerd door de Boermarke van Anderen.

De Boermarke van Anderen

De boermarke is van oorsprong een bestuurlijke organisatie waarbij de buren samen verantwoordelijk zijn voor het beheer en gebruik van hun gemeenschappelijke gronden. De boermarken zijn omstreeks de dertiende eeuw ontstaan. De boermarke bepaalde de grenzen (“markes”) met andere dorpen en stelde regels vast, zoals hoeveel men mocht plaggen, hoeveel hout een ieder mocht kappen, hoeveel vee laten weiden, etc. Elke eigenaar had een vastgesteld aandeel, een zogenoemd waardeel. In Anderen waren rond het jaar 1450 negen boerderijen. En er waren dus 9 waardelen.

Boerboek, boerhoorn en naoberschap

De bestuurders van de boermarke heetten volmachten. Dit waren vrije boeren die een eigen erf bezaten. In het boerboek hield het bestuur alle zaken bij; de gebruiksregels, de notulen van vergaderingen, aantekeningen over verkoop en ontginningen, en de jaarrekeningen. Anderen heeft een van de oudste nog bestaande boerboeken. Het oorspronkelijke exemplaar, dat teruggaat naar 1794, ligt in het Drents archief in Assen.

De boermarke gebruikte de boerhoorn als signaalinstrument. Dit werd bijvoorbeeld gedaan als het boermarke-bestuur de dorpsgemeenschap bijeen wilde roepen om iets te bespreken, of voor het uitvoeren van ‘boerwerken’, zoals het ruimen van sneeuw, het bestrijden van branden of het verdelen van de taken van een zieke boer over de overige boeren. Het bekendst was het gebruik van de boerhoorn als startsein voor de oogst: vóór dit startsignaal was oogsten verboden.  Op deze wijze kon het binnenhalen van de hele oogst beter worden gecoördineerd. Het vormde daarmee een symbool van de gemeenschapszin in de boermarken.

Boermarke anno nu

In de periode 1830-1850 werden de Boermarke-scheidingen doorgevoerd. Veel taken van boermarken werden overgenomen door rijk, provincies, gemeenten en waterschappen. Ook werden de gronden die gemeenschappelijk bezit waren aan particuliere eigenaren verkocht/toegedeeld. Niet alle gronden kwamen bij particulieren terecht. In heel veel dorpen bleven brinken en kleine overhoekjes gemeenschappelijk bezit van de Boermarke.

Ook in Anderen heeft de Boermarke nog enkele bezittingen, zoals de ijsbaan en enkele hoekjes aan ’t Loeg. Tegenwoordig zijn de Boermarken meer een cultuurhistorische vereniging. Het accent is verschoven naar de zorg en leefbaarheid van het platteland, bijvoorbeeld onderhoud van houtwallen, singels, zandwegen, faunabeheer en gezamenlijk machinegebruik en verhuur van gronden voor jachtbeheer. Er bestaan in Drenthe nog 88 boermarken die zijn verenigd in de Vereniging van Drentse Boermarken. De Drentse Boermarken zijn eind 2016 op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed van Nederland geplaatst. Dit betekent zeker niet dat het folklore is, maar juist dat het een actieve, zich aan de tijd aanpassende organisatie is die in een lange traditie past. Zie voor meer informatie https://boer-marken.nl

Restauratie

In de zomer van 2023 heeft het huidige bestuur van de Boermarke van Anderen de vervallen sneeuwschuif grondig gerestaureerd. In augustus is de schuif teruggeplaatst op de brink. Dit werd aangekondigd door het blazen op de boerhoorn!